Kalam e Bulleh Shah

 | Main Page | 

Mere Kiun Chir Laya Mahi

Mere kiun chir laya mahi
Ni main es toon ghol ghumai

Dard firaq bohtera karia
Eh dukh methon jaae na jarya
Tumak asade sir te dharya
Doi bughcha loh karai

Mere kiun chir laya mahi
Jagdian main ghar wich mathi
Kadi nahin saan bethi uthi
Jis di saan main ose kathi
Hun keh kar lai beparwai

Mere kiun chir laya mahi
Bulle shoh tere toon wari
Main bulhari lakh lakh wari
Teri soorat bohat piari
Main we bechari ghol ghumai

Mere kiun chir laya mahi
Mere mahi de panj peer panahi
Dhondan es noon wich lokai
Mere mahi te fazal e elahi
Jis ne ghebon taar halai

Mere kiun chir laya mahi
Kun payakon aawaza hoya
Takhat hazaarion ranjha dhaya
Chochak da es chak sadaya
Oh Aaya sahab safai

Mere kiun chir laya mahi
Chal ranjha multan chalahin
Ghos bahawal peer manahin
Apni tart murad liawin
Par ajehi rab mola chahi

Mere kiun chir laya mahi
Jithe ishaq dera ghat behnda
Othe sabar qaraar na rehnda
Koi chuttan ainwin kehnda
Gal pai parem di phahi

Mere kiun chir laya mahi
Aa janj kherian di dhakki
Main hun heer namani makki
Meri ratt sariron sakki
Wal wal mare birhon khai

Mere kiun chir laya mahi
Khera phal ghore te charhia
Fiqr dhor gird wich rulia
Aid maan kiun koora karia
Es keti beparwai

Mere kiun chir laya mahi
Charh ke peer kherian da aaya
Es ne keha shor machaya
Menoon mahi nazar na aaya
Tahin keti haal duhai

Mere kiun chir laya mahi
Main mahi di mahi mera
Gosht post bera bera
Din hashar de karsaan jhera
Jadd daisi daad Elaahi

Mere kiun chir laya mahi

Mere kiun chir laya mahi
Chochak qazi sad bahaya
Main mann ranjho mahi bhaya
Dhako dhak nikah parhaya
Es kita farz adaai

Mere kiun chir laya mahi

Mere kiun chir laya mahi
Hor sabho kujh tusan karia
Eh dukh jaae na methon jaria
Tumak ranjhan de sir te dharia
Modhe bughcha loh karahi

Mere kiun chir laya mahi

Tumak satt talle wal jawe
Betha es da naam dheaawe
Kan parwa ke mandraan pawe
Gur le ke do seer shahi

Mere kiun chir laya mahi

Gur gorkh noon peer manawe
Heere heere kar kar lawe
Jis de karan mond manawe
Oh monh pila zard malahi

Mere kiun chir laya mahi
Jogi jog sadharan aaya
Sir darhi monh moon manaya
Os ne bhagwa bhais wataya
Kali sehli gal wich paai

Mere kiun chir laya mahi
Jogi shehar kherian de aawe
Jis ghar matlab so ghar pawe
Bohe ja ke naad wijawe
Aape hoya fazal e Elaahi

Mere kiun chir laya mahi
Cheena chan chan jholi pawe
Betha heere tarf tikawe
Jo kujh likhia so pawe
Ro ro larde nain sapahi

Mere kiun chir laya mahi

Eh gal sehni nand pichati
Dohan di wedan iko jati
Oh bhi aahi si madh mati
Othe dhuwan sathar pahi

Mere kiun chir laya mahi

Bullah sehti phand machaya
Heer saleti naang laraya
Jogi manter jharan aaya
Dohan di aas murad pachai

Mere kiun chir laya mahi
Ni main es toon ghol ghumaai

میرے کیوں چر لایا ماہی

میرے کیوں چر لایا ماہی
نی میں اس توں گھول گھمائی

درد فراق بوہتیرا کریا
ایہہ دُکھ میتھوں جائے نہ جریا
ٹمک اساڈے سر تے دھریا
ڈوئی بغچہ لوہ کڑاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

جاگدیاں میں گھر وچ مٹھی
کدی نہیں ساں بیٹھی اٹھی
جس دی ساں میں اوسے کٹھی
ہن کیہہ کر لیا بے پروائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

بلھے شوہ تیرے توں واری
میں بلہاری لکھ لکھ واری
تیری صورت بوہت پیاری
میں وے بچاری گھول گھمائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

میرے ماہی دے پنج پیر پناہی
ڈھونڈن اس نوں وچ لوکائی
میرے ماہی تے فضل الہی
جس نے غیبوں تار ہلائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

کن فیکون آوازہ ہویا
تخت ہزاریوں رانجھا دھایا
چوچک دا اس چاک سدایا
اوہ آہا صاحب صفائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

چل رانجھا ملتان چلاہیں
غوث بہاول پیر مناہیں
اپنی ترت مراد لیاوہیں
پر اجیہی رب مولا چاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

جتھے عشق ڈیرا گھت بہندا
اوتھے صبر قرار نہ رہندا
کوئی چھٹن اینویں کہندا
گل پئی پریم دی پھاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

آ جنج کھیڑیاں دی ڈھکی
میں ہن ہیر نمانی مکی
میری رت سریروں سکی
ول ول مارے برہوں کھائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

کھیڑا پھل گھوڑے تے چڑھیا
فقر دھوڑ گرد وچ رلیا
ایڈ مان کیوں کوڑا کریا
اس کیتی بے پروائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

چڑھ کے پیر کھیڑیاں دا آیا
اس نے کیہا شور مچایا
مینوں ماہی نظر نہ آیا
تانہیں کیتی حال دہائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

میں ماہی دی ماہی میرا
گوشت پوست بیرا بیرا
دن حشر دے کرساں جھیڑا
جد دیسی داد الہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

چوچک قاضی سد بہایا
میں من رانجھو ماہی بھایا
دھکو دھک نکاح پڑھایا
اس کیتا فرض ادائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

ہور سبھو کجھ ٹسن کریا
ایہہ دُکھ جائے نہ میتھوں جریا
ٹمک رانجھن دے سر تے دھریا
موڈھے بغچہ لوہ کڑاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

ٹمک سٹ ٹلے ول جاوے
بیٹھا اس دا نام دھیاوے
کن پڑوا کے مندراں پاوے
گڑ لے کے دو سیر شاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

گڑ گورکھ نوں پیر مناوے
ہیرے ہیرے کر کرلاوے
جس دے کارن مونڈ مناوے
اوہ مونہہ پیلا زرد ملاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

جوگی جوگ سدھارن آیا
سر داڑھی مونہہ مون منایا
اس نے بھگوا بھیس وٹایا
کالی سیہلی گل وچ پائی
میرے کیوں چر لایا ماہی

جوگی شہر کھیڑیاں دے آوے
جس گھر مطلب سو گھر پاوے
بوہے جا کے ناد وجاوے
آپے ہویا فضل الہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

چینا چن چن جھولی پاوے
بیٹھا ہیرے طرف تکاوے
جو کجھ لکھیا سو پاوے
رو رو لڑدے نین سپاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

ایہہ گل سہنی نند پچھاتی
دوہاں دی ویدن اکو جاتی
اوہ بھی آہی سی مدھ ماتی
اوتھے دھواں ستھر پاہی
میرے کیوں چر لایا ماہی

بلھا سہتی پھند مچایا
ہیر سلیٹی نانگ لڑایا
جوگی منتر جھارن آیا
دوہاں دی آس مراد پچائی
میرے کیوں چر لایا ماہی
نی میں اس توں گھول گھمائی

Comments