Kalam e Bulleh Shah
Monh Aai Baat Na Rehndi Ay
Monh aai baat na rehndi ay
Jhoth aakhan te kujh bachda ay
Sach aakhan bhanbarr machda ay
Ji dohan gallan toon jachda ay
Jach jach ke jebha kehndi ay
Monh aai baat na rehndi ay
Jis paya bhait qalander da
Rah khojia apne ander da
Oh wasi he sukh mander da
Jithe koi na charhdi lehndi ay
Monh aai baat na rehndi ay
Ik lazam baat adab di he
Sanoon baat milomi sabh di he
Har har wich soorat rab di he
Kithe zahar he, kithe chupendi he
Monh aai baat na rehndi ay
aithe dena wich anhera he
Eh tilkan bazi wehra he
War ander wekho kehra he
Kiun khalqat bahar dhondendi he
Monh aai baat na rehndi ay
Aithe likha paaon pasara he
Ehda wakhra bhait niara he
Ik soorat da chamkara he
Jiun chang daro wich paindi he
Monh aai baat na rehndi ay
Jadon zahar karan asraar tayin
Sabh bhul jawan takraar tayin
Phir maran bullah yaar tayin
Aithe makhfi gal sohindi he
Monh aai baat na rehndi ay
Assan parhia ilm tehqiqi he
Othe iko harf haqiqi he
Hor jhagra sabh wadhiki he
Ainwin rola paya behndi he
Monh aai baat na rehndi ay
Ay shah aqal toon aaya kar
Sanoon adab adaab sakhaya kar
Main jhothi noon samjhaya kar
Jo morkh mahnoon kehndi he
Monh aai baat na rehndi ay
Wah wa qudrat be parwai he
Diwe qidi de sar shahi he
Aisa beta jaya maai he
Sabh kalma Os da kehndi he
Monh aai baat na rehndi ay
Main aajaz da keh hela he
Rang zard te mukhra pela he
Jithe aape aap wasela he
Othe keh adalat kehndi he
Monh aai baat na rehndi ay
Bullah shoh assan thin wakh nahin
Bin shoh thin dooja kakh nahin
Par wekhan wali akh nahin
Taan hi jaan pai dukh sehndi he
Monh aai baat na rehndi ay
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
جھوٹھ آکھاں تے کجھ بچدا ہے
سچ آکھاں بھانبڑ مچدا ہے
جی دوہاں گلاں توں جچدا ہے
جچ جچ کے جیبھا کہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
جس پایا بھیت قلندر دا
راہ کھوجیا اپنے اندر دا
اوہ واسی ہے سکھ مندر دا
جتھے کوئی نہ چڑھدی لہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
اک لازم بات ادب دی ہے
سانوں بات ملومی سبھ دی ہے
ہر ہر وچ صورت رب دی ہے
کِتے ظاہر ہے کِتے چھپیندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
ایتھے دینا وچ انھیرا ہے
ایہہ تلکن بازی ویہڑا ہے
وڑ اندر ویکھو کیہڑا ہے
کیوں خلقت باہر ڈھونڈیندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
ایتھے لیکھا پاوں پسارا ہے
ایہدا وکھرا بھیت نیارا ہے
اک صورت دا چمکارا ہے
جیوں چنگ دارو وچ پیندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
جدوں ظاہر کراں اسرار تائیں
سبھ بھل جاون تکرار تائیں
پھر مارن بلھے یار تائیں
ایتھے مخفی گل سوہیندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
اساں پڑھیا علم تحقیقی ہے
اوتھے اکو حرف حقیقی ہے
ہور جھگڑا سبھ ودھیکی ہے
ایویں رولا پایا بہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
اے شاہ عقل توں آیا کر
سانوں ادب آداب سکھایا کر
میں جھوٹھی نوں سمجھایا کر
جو مُورکھ ماہنوں کہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
واہ وا قدرت بے پرواہی ہے
دیوے قیدی دے سر شاہی ہے
ایسا بیٹا جایا مائی ہے
سبھ کلمہ اُس دا کہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
اس عاجز دا کیہہ حیلہ ہے
رنگ زرد تے مُکھڑا پیلا ہے
جتھے آپے آپ وسیلہ ہے
اوتھے کیہہ عدالت کہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
بلھا شوہ اساں تھیں وکھ نہیں
بن شوہ تھیں دُوجا ککھ نہیں
پر ویکھن والی اکھ نہیں
تاں ہی جان پئی دکھ سہندی ہے
مونہہ آئی بات نہ رہندی اے
