Kalam e Bulleh Shah
Uth Jaag Gharare Maar Nahin
Ik roz jahanon jana he
Ja qabre wich samana he
Tera gosht kirian khana he
Kar chita marg wasar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Tera saha nehre aaya he
Kujh choli daj rangaya he?
Kiun apna aap wanjaya he
Ay ghafil tenun saar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Toon satian umar wanjaii he
Teri saat nehre aaii he
Toon charkhe tand na paii he
Keh karsin daj tiar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkaar nahin
Toon jis din joban matti sain
Toon naal sayian de ratti sain
Ho ghafil dunia watti sain
Eh bhora tenon saar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Toon mudhon bohat kajhi sain
Toon kha khane na rajji sain
Hun tain tera baar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Aj kal tera muklawa he
Kiun satti kar kar dawa he
An dithian naal mlawa he
Eh bhulke garm bazaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Toon ais jahanon jayin gi
Phir qadam na ithe payin gi
Eh joban roop wanjayin gi
Tain rehna wich sansar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Manzal teri door daradi
Toon bhona wich jangal wadi
Okha ponchan pir piadi
Disdi toon aswaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Ik akali tanha julsin
Jangal bar barde wich rul sain
Le le tosha aithon ghulsin
Othe lain udhar nahin
Oh khali ay sanj haweli
Toon wich rehsin ik aikeli
Othe hosi hor na beli
Sath kisse da baar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Jehre san disaan de raje
Naal jehnaan de wajde waje
Gaye ho ke be takhte taje
Kujh dunia da aitbaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Kithe he sultan sakander
Mot na chade pir paighamber
Sabhe chad chad gaye adamber
Koii aithe payidaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Kithe yousaf mah e kinani
Laii zalikha phir jawani
Kiti mot ne orak fani
Phair oh haar sanghar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Kithe takhat suliman wala
Wich hosi utwa bala
Oh bhi qadir aap sanbhala
Kujh zindagi da aitbaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Kithe mir malak sultanan
Sabhe chad chad gaye tikana
Koii maar na bithe thana
Lashkar da jehnan shumaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Phulan phul chanbeli lala
Sosan sunbal saru narala
Bad e khizan kita bur hala
Nargis nit khumar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Jo kujh karsin so kujh pasin
Nahin te orak pucho tasin
Sunji konj wangon kurlasin
Khanbian bajh udaar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Dehra karsin ohnin jahin
Jithe sher palang balayin
Khali rehsan mehal sarayin
Phir toon wirse daar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Esi aajaz wich kot ilm de
Osse aande wich qalm de
Bin kalme de nahin kam de
Bajhon kalme paar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
Bullah shoh bin koii nahin
Aithe othe dohin sarayin
Sanbhal sanbhal ke qalm tikayin
Phir aawan duji waar nahin
Uth jaag gharare maar nahin
Eh sowon tere darkar nahin
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
اک روز جہانوں جانا ہے
جا قبرے وچ سمانا ہے
تیرا گوشت کیڑیاں کھانا ہے
کر چیتا مرگ وسار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
تیرا ساہا نیڑے آیا ہے
کجھ چولی داج رنگایا ہے؟
کیوں اپنا آپ ونجایا ہے
اے غافل تینوں سار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
توں ستیاں عمر ونجائی ہے
تیری ساعت نیڑے آئی ہے
توں چرخے تند نہ پائی ہے
کیہ کرسیں داج تیار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
توں جس دن جوبن متی سیں
توں نال سیاں دے رتی سیں
ہو غافل دنیا وتی سیں
ایہہ بھورا تینوں سار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
توں مڈھوں بہت کجھی سیں
توں کھا کھانے نہ رجی سیں
ہن تائیں تیرا بار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
اج کل تیرا مکلاوا ہے
کیوں ستی کرکردعوی ہے
ان ڈِٹھیاں نال ملاوا ہے
ایہہ بھلکے گرم بازار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
توں ایس جہانوں جائیں گی
پھر قدم نہ ایتھے پائیں گی
ایہہ جوبن روپ ونجائیں گی
تیں رہنا وچ سنسار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
منزل تیری دور دراڈی
توں بھوناوچ جنگل وادی
اوکھا پہنچن پیر پیادی
دِسدی توں اسوار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
اک اِکلی تنہا جُل سیں
جنگل بربردے وچ رُل سیں
لےلے توشہ ایتھوں گھل سیں
اوتھے لین اُدھار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
اوہ خالی اے سنج حویلی
توں وچ رہسیں اک اکیلی
اوتھے ہوسی ہور نہ بیلی
ساتھ کسے دا بار نہیں
اٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
جیہڑے سَن دیساں دے راجے
نال جیہناں دے وجدے واجے
گئے ہو کے بے تختے تاجے
کجھ دنیا دا اعتبار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
کتھے ہے سلطان سکندر
موت نہ چھڈےپیر پیغمبر
سبھے چھڈ چھڈ گئے اڈمبر
کوئی ایتھے پائیدار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
کتھے یوسف ماہ کنعانی
لئی زلیخا پھیر جوانی
کیتی موت نے اوڑک فانی
پھیر اوہ ہارسنگارنہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
کتھے تخت سلیماں والا
وچ ہوا سی اُڈوا بالا
اوہ بھی قادر آپ سنبھالا
کجھ زندگی دا اعتبار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
کتھے میر ملک سلطاناں
سبھے چھڈ چھڈ گئے ٹکانا
کوئی مار نہ بیٹھے ٹھانا
لشکر دا جیہناں شمار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
پُھلاں پُھل چنبیلی لالا
سوسن سنبل سرُو نرالا
باد ِ خزاں کیتا بُرحالا
نرگس نِت خمار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
جو کجھ کرسیں سو کجھ پاسیں
نہیں تے اوڑک پچھوتاسیں
سُنجی کونج وانگوں کُرلاسیں
کھنبھاں باجھ اُڈار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
ڈیرا کرسیں اوہنیں جائیں
جتھے شیر پلنگ بلائیں
خالی رہسن محل سرائیں
پھر توں ورثے دار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
اسی عاجز وچ کوٹ عِلم دے
اوسے آندے وچ قلم دے
بن کلمے دے ناہیں کم دے
باجھوں کلمے پار نہیں
اُٹھ جاگ گھراڑے مار نہیں
ایہہ سون تیرے درکار نہیں
بلھا شوہ بِن کوئی ناہیں
ایتھے اوتھے دوہیں سرائیں
سنبھل سنبھل کے قدم ٹکائیں
پھر آون دوجی وار نہیں
